ΑΝΔΡΕΑΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Δρ Ἀρχιτέκτων-Μηχανικός
ΚΙΓΚΛΙΔΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΙΔΕΡΙΕΣ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ
Α. Ἱστορικά, χρονολογικά
Δέν ἔχουν σωθεῖ στά Δωδεκάνησα κιγκλιδώµατα ἀπό τήν ἀρχαιότητα. Τά µεσαιωνικά ὑπάρχουν µόνο σέ µικρογραφίες βυζαντινῶν χειρογράφων. Ἀποτελοῦν το ἀπό δύο συνεχόµενες ὁριζόντιες ράβδους (ἡ µία στό κάτω καί ἡ ἄλλη στό πάνω µέρος), πού συνδέονταν µεταξύ τους µε ἄλλες κατακόρυφες, ἁπλές ἤ διακοσµηµένες λιτά. Ὁ ἐπιµέρους διάκοσµος ἀποτελεῖτο ἀπό κύκλους καί µικρά ὁριζόν τια ευθύγραµµα τµήµατα σέ ἐναλλαγή µεταξύ των, στό κέν τρο τῶν ὁποίων διερχόταν ἡ κατακόρυφη ράβδος. Ὑπῆρχαν ἐπίσης καί ἄλλα σχέδια µέ ράβδους χιαστί ἀνάµεσα στίς κατακόρυφες. Ὅλα αὐτά εἶναι βεβαίως ὑποθετικά, ἀφοῦ ὑπάρχουν µόνο σέ σχέδια (µικρογραφίες). Τήν περίοδο τῆς τουρκοκρατίας συναν τῶν ται ἀρχικά οἱ ψηλοί µαν δρότοιχοι στίς αὐλές. Περί τό 1870 ὅµως στήν περιοχή µας ἐµφανίζον ται οἱ στέγες µε τά κεραµίδια καί ἀν τικαθιστοῦν τά ἐπίπεδα δώµατα µέ πατελιά (στεγανό ἀργιλῶδες χώµα). Αὐτήν ἀκριβῶς τήν περίοδο ἔρχον ται καί τά σιδερένια κιγκλιδώµατα πάνω στά στηθαῖα. Ὅλα αὐτά συνδυάζον ται µέ τόν ἀρχιτεκτονικό ρυθµό τοῦ Γαλλικοῦ νεοκλασσικισµοῦ καί ἡ προέλευσή τους εἶναι κυρίως ἀπό τή Σµύρνη καί τά Μικρασιατικά παράλια, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν οἱ ἔν τονες ἐπιδράσεις του. Οἱ σιδεριές καί τά κάγκελα συνεχίζουν νά ἀναπτύσσον ται καί στήν περίοδο τῆς ἰταλοκρατίας (1912-1943).
Αυτό το άρθρο είναι μέρος του παρακάτω τεύχους του περιοδικού .
